نگاشته شده توسط: عقیده و جهاد | دسامبر 5, 2009

شمشیر بران بر ناسزاگو به خدا و دین و پیامبران

شمشیر بران

بر

 ناسزاگو به خدا و دین و پیامبران

به قلم : شیخ ابو محمد مقدسی

الله ما وشما را از راههای گمراهی وضلالت دور نگاه دارد….

بدان که؛ جرم ناسزاگویی وتوهین به خدا ودین وپیامبر صلی الله علیه وسلم،جرمی بزرگ و خطرناک بوده وقلوب موحدینی که عظمت الله را می دانند،از آن متنفر است.

همه ما می بینیم که این جرم بزرگ در زیر سایه دول کفر انتشار یافته است چرا که طبق قوانین این کشورها هر کس که به پادشاهان و رهبران و رؤسای جمهورشان توهین کند به شدت مجازات می شود ولی هر کس که شاه شاهان وجبار آسمانها وزمین توهین کند در قانون این دولتها در مجازاتش سهل انگاری شده و بلکه اصلا مجازات نمی شود و این مطلب به وضوح در دادگاه هایشان دیده می شود وقضاتشان به خوبی از این قضیه باخبرند.

و مهمترین دلیل این مطلبی که گفتیم اینست که پیگرد ناسزاگو به پادشاه یا رهبر و رئیس جمهور را(از بس که مهم می دانند) اداره اطلاعات و سازمانهای امنیتی به عهده می گیرند بر خلاف جرم ناسزاگویی به خدا ودین که نه تنها پیگردی ندارد بلکه در خود دولت وبین اطلاعاتی ها ونیروهای امنیتی ودر دادگاه ها وبین خود قضات رواج دارد و کمتر اتفاق می افتدکه مجازاتی هرچند ناچیز درباره شان تنفیذ شود .

این در حالی است که ناسزاگو به الله ودین ورسول الله صلی الله علیه وسلم؛کافر ومرتد است وزنش اگر مسلمان باشد از او طلاق است واگر بر همین حال بمیرد تمام اعمال خیرش حبط می شود و در قبرستان مسلمین نباید دفن شود و جایش در آخرت جهنم است-و چه بدجایی است- وفرقی نمی کند که این توهین وناسزا را از روی شوخی گفته باشدو یا از روی جد وفرقی نمی کند که این کارش را حلال بداند یا نه،ویا در حالت خشم گفته باشد ویا حالت عادی در همه این حالات کافر است وخون ومالش حلال است فرقی نمی کند که منتسب به اسلام باشد یا کافر ذمی باشد ویا معاهدی از یهود یا نصاری و یا غیرشان باشد وفرقی نمی کند مرد باشد ویا زن.

و ادله این مطلب زیاد است،اکثر آنها را شیخ الاسلام ابن تیمیه رحمه الله تعالی در کتابش»الصارم المسلول علی شاتم الرسول»جمع آوری کرده است.

بعضی ازاین دلایل عبارتند از:

1)این سخن الله تعالی{‏ إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَاباً مُّهِيناً ‏:‏ كساني كه خدا و پيغمبرش را ( با كفر و الحاد و سخنان ناروا ) آزار مي‌رسانند ، خداوند آنان را در دنيا و آخرت نفرين مي‌كند ( و از رحمت خود بي‌نصيب مي‌گرداند ) و عذاب خواركننده‌اي براي ايشان تهيّه مي‌بيند .احزاب/57 ‏}:

و ناسزاگو به الله ودین ورسولش در این آیه داخل است ودلیلش این سخن پیامبر صلی الله علیه وسلم در حدیث بخاری است که می فرماید:(چه کسی به مقابله با کعب بن اشرف بر می خیزد؟او الله ورسولش را آزار رسانده است)،محمد بن مسلمه برخاست وگفت: من ای رسول خدا،آیا دوست دارید او را به قتل برسانم؟،فرمود:بله.

این کعب به خاطر عهد وپیمان با مسلمین،معصوم الدم بود ولی وقتی نسبت به پیامبرصلی الله علیه وسلم بدگویی کرده وبه ایشان فحش داد؛پیامبر صلی الله علیه وسلم او را اینطور وصف کرد که او الله ورسولش را آزار داده است ودر نتیجه با او به عنوان یک محارب تعامل کرده و با وجود اینکه معصوم الدم بودخونش را حلال کرد.

و این همچنین تهدیدی است برای نصاری وکفار دیگری که  گاهی به ناسزاگویی به دین وخدا وپیامبرمان صلی الله علیه وسلم دست می یازند،چرا که کعب بن اشرف یهودی معاهدی بود ولی  وقتی پیامبر صلی الله علیه وسلم را ناسزا گفت،مسلمانان او را ترور کردند پس نصرانی ناسزاگو به پیامبر صلی الله علیه وسلم یا به دین که نه معاهد باشد ونه ذمی ونه جزیه بدهد،از باب اولی باید کشته شود.

و الله عز وجل در آیه قبلی کسی را که چنین فعلی از او سر زند را در دنیا وآخرت لعن ونفرین کرده و اعلان کرده که برایش عذاب خوارکننده ای آماده کرده است. و این چنین مجازاتی-همانطور که شیخ الاسلام در»الصارم المسلول»گفته- فقط برای کفار است چون لعنت به معنی طردشدن از رحمت الهی است و هر کس را که الله در دنیا وآخرت از رحمتش طرد کند بی شک چنین شخصی کافر است.

و نیز الله تعالی ناسزاگو را به «العذاب المهین»یعنی عذاب خوارکننده وعده داده که این بر کفر او دلالت می کند چون مؤمن گناهکار را الله تعالی گاهی به «العذلب العظیم» یا «العذاب الألیم» وعده می دهد ولی «المهین» در قرآن فقط درباره کفار وارد شده است،و الله تعالی فرموده است:{ وَمَن يُهِنِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِن مُّكْرِمٍ: و خدا هركه را بي‌ارزش كند ، هيچ كسي نمي‌تواند او را گرامي دارد.حج/18}،وهمه اینها ثابت می کند که توهین کننده و ناسزاگو به خدا ودین وپیامبر صلی الله علیه وسلم، کافر ومرتد است.

2)و این سخن الله تعالی:{ ‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُكُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ‏: ‏ اي كساني كه ايمان آورده‌ايد ! صداي خود را از صداي پيغمبر بلندتر مكنيد ، و همچنان كه با يكديگر سخن مي‌گوئيد ، با او به آواز بلند سخن مگوئيد ، تا نادانسته اعمالتان بي‌اجر و ضايع نشود .حجرات/2 ‏}:

دراین آیه الله تعالی مؤمنین را از بلندکردن صدایشان بیشتر از صدای پیامبر صلی الله علیه وسلم،ترسانده است چرا که این کار منجر به حبط(بی اجر وضایع شدن)اعمالشان می شود وحبط عمل هم جز با ناقضی از نواقض اسلام صورت نمی گیرد،همانطور که الله تعالی می فرماید:{ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ: اگر شرك‌ورزي كردارت ( باطل و بي‌پاداش مي‌گردد و ) هيچ و نابود مي‌شود ،زمر/65}، بر خلاف حبوط عمل در عبادتی معین به علت نقص شرطی از شروطش ومانند آن، پس وقتی که به خاطر بلند کردن صدا بیشتر از صدای پیامبر صلی الله علیه وسلم،ترس از این می رود که آن شخص کافر شده ونتیجتا عملش حبط شود،پس حال کسی که دین پیامبر یا کسی را که پیامبر را فرستاده، ناسزا گوید وتوهین کند چه باید باشد؟! هیچ تردیدی نیست که فاعل چنین فعلی از باب اولی، عملش حبط شده وکافر می شود.

3)واین سخن الله تعالی:{ ‏ وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ ‏. ‏ لاَ تَعْتَذِرُواْ قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ إِن نَّعْفُ عَن طَآئِفَةٍ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَآئِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُواْ مُجْرِمِينَ ‏: اگر از آنان ( درباره سخنان ناروا و كردارهاي ناهنجارشان ) بازخواست كني ، مي‌گويند :  ( مراد ما طعن و مسخره نبوده و بلكه با همديگر ) بازي و شوخي مي‌كرديم . بگو : آيا به خدا و آيات او و پيغمبرش مي‌توان بازي و شوخي كرد ؟ ! ‏ ( بگو : با چنين معذرتهاي بيهوده ) عذرخواهي نكنيد . شما پس از ايمان‌آوردن ، كافر شده‌ايد . اگر هم برخي از شما را ( به سبب توبه مجدّد و انجام كارهاي شايسته ) ببخشيم ، برخي ديگر را نمي‌بخشيم . زيرا آنان ( بر كفر و نفاق خود ماندگارند و در حق پيغمبر و مؤمنان ) به بزهكاري خود ادامه مي‌دهند . توبه/65و66‏}:

این نص قاطعی است  در بیان اینکه  استهزاکننده به الله یا به جزئی ازدینش یا به رسولش؛کافر ومرتد است، پس ناسزاگویی به الله ورسول صلی الله علیه وسلم وطعنه به دین از باب اولی است وفرقی نمی کند که از روی جد باشد یا از روی شوخی و بازی.

چون این آیات درباره کسانی نازل شد که همراه پیامبر صلی الله علیه وسلم برای جهاد در غزوه تبوک،به سفر رفتند ودر اثنای سفر به اصحاب قرآن خوان پیامبر مقداری مسخره واستهزاء کردند،هنگامی که این آیات درباره آنها نازل شد شروع به عذرخواهی ازپیامبرصلی الله علیه وسلم کرده ومی گفتند:(ما داشتیم بگو بخند می کردیم تا راه برایمان کوتاهتر شود)،یعنی؛یعنی ما داشتیم با هم شوخی می کردیم تا طول راه را متوجه نشویم وخسته نشویم ومنظور ما کفرورزیدن نبود واز روی عمد کفرنکردیم  وبه کفر معتقد نشدیم،الله تعالی درجوابشان نگفت؛دورغ می گویید بلکه شما عمدا اینکار را کردید وبه کفر معتقد شدید و به خاطر همین کافر شدید! بلکه گفت:{ لاَ تَعْتَذِرُواْ قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ: عذرخواهي نكنيد . شما پس از ايمان‌آوردن ، كافر شده‌ايد .}،یعنی با همیین فعلتان کافر شدید  هرچند از روی اعتقاد یا تعمد برای خروج ازدین نبوده نباشد.

الله سبحانه وتعالی آنها را به خاطر این کارشان تکفیرکرد،با وجود اینکه آنها نماز می خواندند وروزه می گرفتند وبرای جهاد همراه رسول الله صلی الله علیه وسلم خروج کرده بودند.

پس مسلمان باید-اگر خواستار سلامت دینش است-ازاین مهلکه ها و افرادی این چنینی بر حذر باشد. وجایزنیست که بگوید:من –به شکرخدا-به هیچ چیزاز دین الله ناسزا یا طعنه یا مسخره نمی کنم،وبا وحود این ادعا، با کسانی که چنین می کنند نشست و برخواست کند وهمسفره  وهم بازی آنان شود و با آنها بگو بخند کند و رفاقت داشته باشد وبه رویشان لبخند زند وبا آنان با خوشرویی برخورد کرده ویا احترامشان کند.

بلکه واجب است که این چنین اشخاصی را نهی کرده و از انجام آن فعل بازدارد،و خشم خود را به او نشان دهد واگر در مجلسی این فعل انجام شد و توانایی نداشت که از ناسزاگویی یا طعنه به دین الله در آن مجلس، جلوگیری کند بایداز آن مجلس برخیزد و از آنان جدا شود و اگر چنین نکند در کفر آنان-العیاذ بالله- شریک خواهد بود،الله تعالی می فرماید:{ ‏ وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللّهِ يُكَفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلاَ تَقْعُدُواْ مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُواْ فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِّثْلُهُمْ إِنَّ اللّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً ‏: ‏ خداوند در كتاب ( قرآن ، اين حكم را ) بر شما نازل كرده است كه چون شنيديد به آيات خدا كفر ورزيده مي‌شود و آيات خدا به بازيچه گرفته مي‌شود ، با چنين كساني منشينيد تا آن گاه كه به سخن ديگري بپردازند ( و دست از كفر و شوخي نابهنجار خود بردارند ) . بيگمان در اين صورت ( كه با ايشان همنشين مي‌شويد و به استهزاء آنان گوش فرا مي‌دهيد ) شما هم مثل آنان خواهيد بود ( و در استهزاء به قرآن شريك ايشان خواهيد گشت ) . شك نيست كه خداوند منافقان و كافران را همگي در دوزخ گرد مي‌آورد ؛  ( پس از مخالطه و مجالسه ايشان بپرهيزيد تا همراه آنان به آتش دوزخ گرفتار نيائيد ) .نساء/140 ‏}.

دراین آیه تأمل کن وببین که چطور الله تعالی منافقینی را تهدید می کند که ناسزاگویی وتوهین به الله و دین و رسولش صلی الله علیه وسلم توسط کفار،را می شنوند وبا این حال از آنها جدا نمی شوند وجلوی آنها را نمی گیرندو بلکه با آنان هم مجلس و هم سفره شده وبا آنان یک جا می نشینند ودر مجلسشان(که در آن به الله ودین وپیامبر صلی الله علیه وسلم ناسزا گفته می شود)شرکت می کنند،الله تعالی آنها را وعده می دهد که آنها را با آن کفار یکجا در جهنم جمع کند.

پس باید مسلمان دین وایمانش را از این گناه عظیم و خطرناک مصون نگاه دارد واز مرتکبین آن دور باشد،کسانی که آشکارا ناسزاگویی کرده ودر مقابل الله قد علم کرده وبا خالق ورازقشان شبانه روز می جنگند در حالی که نعمتهای الله بر آنان قابل شمارش نیست وخیرات ورحماتش شب وروز بر آنان نازل می شود و درعین حال، همین ها  در مقابل حکام کافر سر تعظیم فرو آورده و بنده وار آنان را اطاعت می کنند، حکامی که با دین الله مبارزه کرده وشریعتش را تعطیل وقوانین وضعی کفری را تحکیم می کنند و در ازای سرسپردگیشان از این حکام چیزی جز ذلت وپستی و آزار واذیت و نابودی اموال وخیرات چیزی دیگر دریافت نمی دارند، نفرین بر آن کس که چنین گمراه شود.

الله تعالی ما را به توحید وتنزیه وتعظیم وعبادت وپرستش خالصانه او امرکرده و به ما فرمان داده که به هر طاغوت ومعبودی غیر از او کفر ورزیم واز آن بیزاری وبرائت جوییم{فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ قَوْلاً غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ: سپس ستمگران ( از فرمان خدايشان سرپيچي كردند ) و گفتاري را كه به آنان گفته بوديم ديگر كردند و ديگرگون گفتند . }.آری! اینان(به عکس این فرمان)؛با الله سبحانه وتعالی مبارزه کرده واو را و دینش را ناسزا گفتند و با دشمنان طاغوتیش دوستی کرده وآنها را احترام وبزرگداشت کردند وشب وروز به تسبیح وتنزیهشان مشغول شدند.

{فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَكِن تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ: چرا كه اين چشمها نيستند كه كور مي‌گردند ، و بلكه اين دلهاي درون سينه‌ها هستند كه نابينا مي‌شوند . }.

 

منبع:منبر التوحید والجهاد

ترجمه:محمد عمر ابراهیمی

 


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: